Bir kadın çocuğuyla beraber Hz. Şeyh Abdûlkadir Geylani (ks)’nin yanına gelir, çocuğunu teslim eder ve: “Bu benim çocuğum, terbiye etmeniz için size teslim ediyorum” der.
Gavs’ul A’zam, çocuğu halvete oturtur. Bir kaç gün sonra kadın çocuğunu görmek için gelir. Çocuğunu incelmiş, zayıflamış ve yanında arpa ekmeğini görünce, Gavs’ul A’zam’a gider, Hz. Şeyh’in tavuk yediğini görür ve şöyle der:“Ya Gavs! Siz tavuk eti yiyorsunuz, benim oğlum ise arpa ekmeği yiyor ve oğlum incelip zayıflamış.”
Hazreti Gavs konuşmaz, tavuğun kemiklerini toplar ve: “Çürümüş kemikleri dirilten Allah’u Teâla’nın جل جلاله izni ile kalk” der. Allah-u Teâla, جل جلاله
tavuğu diriltir ve Hz. Pir kadına: “Maksadım oğlunun bu makama ulaşmasıdır. Oğlun bu mertebeye geldikten sonra hangi yemeği yerse yesin. O zaman zararı olmaz.”
Tasavvuf, bir seyr-u sülûk mektebidir. İnsan nefsiyle mücadele ederse öyle bir dereceye gelir ki, ölüleri diriltecek kerametler ona verilir. İşte bu yüzden Gavs-ı Geylanî az yemek, az içmek, az uyumak ile o genç müridi eğitime aldı ki; o da Allah-u Teâla’nın جل جلاله seçkin kullarından olsun.